تبلیغات
سلام.خوبین؟چند سالی میشه توی نت بودم...و واقعا در کنارتون زندگی می کردم. بچه ها من خیلی دوستون دارم.شاید تا حالا همو ندیده باشیم اما این تاثیری روی احساس من نداره.من مدیونتونم. به خاطر بعضی کارا بعضی حرفا و بعضی روز ها که توی تنهایی غرق بودم و بهتون وابسته شدم. توی این مدت با دوستای خوبی اشنا شدم.کسایی که هر روز هر ساعت و هر لحظه بهشون فکر می کردم.چند سال از زندگیمو با شما گذروندم. ولی ... اصلا پشیمون نیستم.می دونم شاید بعضی وقتا به هم دروغ گفتیم بعضی روزا از دست هم دلگیر شدیم و گاهی اوقات هم با دروغامون زندگی کردیم. اما الان همه چیز فرق کرده.نه برای شما بلکه برای من...اتفاقی برام افتاده که نمی تونم بگم فقط بدونین خیلی اتفاق بدیه و همش بع خاطر این فضای مجازی هستش. نمی خوام مثل مامان باباها صحبت کنم ولی اینو باید بگم که اخطار هایی که در مورد فضای مجازی می گفتن همشون دست کمی از واقعیت نداشتن. این به من ثابت شده.و دیر یا زود به شما هم ثابت میشه. اتفاقی که برای من افتاده باعث شده که تا اخر زندگیم نتونم به فضای مجازی نزدیک بشم. به عنوان دوست همسنتون بهتون می گم که هیچوقت اسم واعی خودتونو توی نت به کسی نگین.عکسی از خودتون توی فضای مجازی برای کسی نفرستین و مهم تر از اینا سعی کنین تا جایی که می تونین با پسرا چت نکنین. الان منو هک کردن و به عبارت دیگه خیلی وضعم داغونه پس نمی خوام این اتفاقا برای شما هم بیوفته. الان ما تو سنی هستیم که دوست داریم همه چیو تجربه کنیم اما باید اینو بدونیم که تجربه خوبه اما نه تجربه ی همه چیز. من دیگه باید از نت برم. برای همیشه. دوستتون دارم مخصوصا کسایی که خودشون میدونن.... دلم یه دنیا براتون تنگ میشه. از طرف یه دوست بای برای همیشه